't Werd een drukke spellenavond gisteren, met vijf bezette tafels en bijna twintig aanwezigen. Bij de collega's van spellenclub Meeples zouden ze dat een kalme avond vinden, maar voor Wankel is dat een mooie bende bijeen. Aan een ander tafeltje werd intussen nog creatief geknutseld en toen tegen 21u de wielerclub Velo is Velo nog iets kwam drinken na hun wekelijkse toertocht, was het helemaal een gezellige hoop door elkaar.
Aan mijn tafeltje speelden we Sol: Last Days of a Star, ik had dit nog niet gespeeld, maar wát een goed spel was mij dat zeg! Helaas niet meer te verkrijgen, anders had ik er meteen eentje besteld voor in de winkel. Nadien was er nog wat extra tijd over en had ik eindelijk de kans om Modern Art nog eens op tafel te krijgen. Het werd een running gag in de groep dat ik dat spel al maanden meesleep en het nooit gespeeld raakte, maar ik wou dit absoluut nog eens proberen na de ontdekking dat ik het spel al jarenlang verkeerd speel. Deze keer volgens het boekje dus: de veiling gebeurt in spelersvolgorde en dus niet door de winnaar van de vorige veiling...
Conclusie: de echte regels brengen iets meer tactiek en iets minder chaos (maar ik miste wel een beetje de krankzinnig grote bedragen die heen en weer gingen in 'mijn variant' van het spel...) En een tweede conclusie: de uiteindelijke winnaar kwam als een complete verrassing, ook voor hemzelf. Er valt dus nog wat te sleutelen aan mijn strategie, ik denk dat ik het spel een volgende keer nog maar eens meeneem.